چرا اراده بیشتر پاسخی برای مبارزه با تشنگی های غذایی نیست


بسیاری از زنانی که من در دهه 60 و بعد از آن با آنها کار می کنم ، از این که پس از چند دهه رژیم گرفتن و تلاش برای دریافت غذا با هوس غذایی دست و پنجه نرم می کنند ، ناامید هستند.

شاید شما هستید؟

شما فکر می کنید که اگر کنترل خود ، نظم و اراده خود را بیشتر کنید ، چوب هویج را در جاده ای سنگلاخ می چینید و پزشک شمارش کلسترول شما را تأیید می کند.

این باور که قدرت اراده پاسخ به میل به خوردن است با تجربه شخصی بیشتر تقویت می شود.

ممکن است فصلی وجود داشته باشد که بتوانید اراده آهنین را روی غذا بمالید و به نتایج دلخواه خود برسید. اما به دلایلی ، این فصل از زندگی متفاوت است و گویی نمی توانید به آن رویای سبک زندگی بازگردید.

اما حقیقت این است که اراده ابدی نیست. و این به ویژه هنگامی صادق است که زندگی استرس های دیگری را وارد مسیر شما کند … برای مثال ، من نمی دانم … یک بیماری همه گیر جهانی؟

متأسفانه مواردی که سعی می کنید رژیم غذایی خود را کنترل کنید ، مانند رژیم غذایی ، می تواند اشتهای شما را افزایش دهد.

اکثر رژیم های غذایی به عنوان “غذاهای خوب” و “غذاهای بد” ذکر شده اند.

به ویژه هنگامی که رژیم های غذایی در سنین پایین شروع می شوند یا سال های زیادی است که رژیم دارید ، لیست غذاهای بد می تواند احساس محدودیت و محرومیت را در شما ایجاد کرده و میل شما را به این غذاها افزایش دهد.

علاوه بر این ، طبقه بندی دقیق غذاها در ذهن ما را به این فکر می اندازد که “همه یا هیچ” فکر می کنید که فکر می کنید آن را حذف کرده اید ، حتی اگر به مقدار کمی از لیست “بد”.

هورمون استرس کورتیزول – هورمونی قوی برای مبارزه ، پرواز یا انجماد – می تواند هوس خوردن شدید را ایجاد کند که من آن را “هیولا کوکی” یا “شیطان روی شانه شما” می نامم. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی افزایش کورتیزول و تأثیر آن بر میل به غذا ، می توانید از آخرین پست وبلاگ من با عنوان “من باید بر هوس های غذایی غلبه کنم” یاد بگیرید.

هورمون اشتها گرلین پس از آخرین وعده غذایی در بدن تجمع می یابد. اگر بین وعده های غذایی طولانی مدت منتظر بمانید ، گرلین اشتها و میل مغز شما به غذا را نشان می دهد.

نتیجه این است که اراده نمی تواند با این هورمون های قدرتمند تنها زمانی مبارزه کند که باعث میل به غذا شود.

یکی دیگر از دشمنان قدرتمند اراده استفاده از غذا برای مقابله با احساسات است. خوردن خسته ، خوردن استرس زا و خوردن بیش از حد خسته یک وجه مشترک دارند: استفاده از غذا برای سرکوب احساسات اضطرابی.

غذا خوردن (به ویژه هنگامی که “غذای ممنوعه” است) باعث می شود شما احساس بهتری داشته باشید ، زیرا چندین راه را در مغز و بدن شما فعال می کند که باعث احساس لذت و پاداش می شود.

از بین بردن اشتیاق شما برای ذرت بو داده کم کالری با پیاده روی یا حمام هیچ فایده ای نخواهد داشت ، زیرا این فعالیت ها مغز و غذا را تحریک نمی کند.

پاسخ یک وعده غذایی احساسی بیشتر در مورد کنترل خود یا راه رفتن است. پاسخ این است که برای سرکوب احساسات خود و در واقع احساس کردن آنها ، از * همه چیز * استفاده نکنید.

احساسات موقتی هستند. اگر آنها را احساس می کنید و از تکنیک های مراقبت خاصی استفاده می کنید ، در نهایت تسلیم می شوند و ادامه می دهند. (اگر نمونه هایی از این تکنیک مراقبت از خود می خواهید ، داستان میشل را ببینید).

برای احساسات خود لازم نیست آنها را بخورید.

از آنجا که می دانید هوس غذا از کجا می آید ، اجازه دهید بهترین نکات خود را برای رهایی از هوس بدون اراده به شما بگویم.

  1. به طور منظم غذا بخورید – انتظار طولانی بین وعده های غذایی باعث استرس و افزایش هورمون های اشتها می شود ، که شانس شما را برای خوردن کیک ، نه سالاد ، برای شام افزایش می دهد.
  2. به کلمات تحریک آمیز در ذهن یا گفتار خود مانند “شکست” ، “منفجر شدن” ، “من باید این کار را انجام دهم” توجه کنید – اینها علائم “به همه یا هیچ فکر نکنید” هستند که حرکت را دشوار می کند. به طور مداوم به سمت اهداف خود حرکت کنید
  3. اگر متوجه شدید که از غذا برای محافظت از احساسات خود استفاده می کنید ، برای درمان ریشه احساسی مشکل خود کمک بگیرید. برای جلوگیری از هوس قند می توانید راهنمای رایگان من را بارگیری کنید.
  4. به زمان هایی در زندگی خود فکر کنید که آمدن نیروی اراده برای شما آسان تر بود. سپس به آنچه متفاوت است فکر کنید.
  5. اغلب ، استرس و مشکلات خواب مقصر اصلی میل به خوردن هستند و ممکن است تمایل خود را برای حمایت از این مناطق زندگی (یا سایر مواردی که هنگام فکر کردن کشف می کنید) متمرکز کنید.

هوس چه غذاهایی می کنید؟ برای از بین بردن هوس غذایی چه راهکارهایی را امتحان کرده اید؟ آیا آنها برای شما کار کردند؟ چرا و چرا نه؟