هشدار حمله قلبی در ۳۰ درصد از افراد انزواطلب



دکتر کریستال ویلی سن، سرپرست تیمی که این بیانیه را نوشت، گفت: “بیش از چهار دهه تحقیق به وضوح نشان داده است که انزوای اجتماعی و تنهایی هر دو با پیامدهای نامطلوب سلامتی مرتبط هستند.” با توجه به شیوع اختلالات اجتماعی، تأثیر آن بر سلامت عمومی قابل توجه است.

نظرسنجی دانشگاه هاروارد نشان می دهد که تنهاترین نسل، جوانان ۱۸-۲۲ ساله هستند که ممکن است منزوی ترین نسل باشند. یکی از دلایل احتمالی: آنها زمان بیشتری را در رسانه های اجتماعی و زمان کمتری را صرف فعالیت های حضوری معنادار می کنند.

و به نظر می رسد همه گیری کووید-۱۹ اوضاع را در میان جوانان و سالمندان و همچنین زنان و فقرا بدتر کرده است.

انزوای اجتماعی عبارت است از داشتن حداقل تماس چهره به چهره با افراد برای روابط اجتماعی، مانند خانواده، دوستان، یا اعضای یک جامعه یا گروه مذهبی. تنهایی زمانی است که احساس می کنید تنها هستید یا کمتر از آنچه دوست دارید با دیگران در ارتباط هستید.

برای بررسی رابطه بین انزوای اجتماعی و سلامت قلب و عروق و مغز، تیم نویسندگان تحقیقاتی را در مورد انزوای اجتماعی که تا جولای ۲۰۲۱ منتشر شده بود، بررسی کردند.

• انزوای اجتماعی و تنهایی عوامل مکرر اما نادیده گرفته شده ای هستند که بر قلب، عروق خونی و مغز تأثیر می گذارند.

• فقدان ارتباطات اجتماعی با خطر بالاتر مرگ زودرس به هر علتی به خصوص در مردان مرتبط است.

• افرادی که ارتباط اجتماعی کمتری داشتند، بیشتر احتمال داشت علائم فیزیکی استرس مزمن را نشان دهند. انزوا و تنهایی با افزایش التهاب همراه است.

• هنگام ارزیابی عوامل خطر برای انزوای اجتماعی، مهم است که به یاد داشته باشید که افسردگی ممکن است باعث انزوا شود و انزوا ممکن است افسردگی را تشدید کند.

• انزوای اجتماعی دوران کودکی با افزایش عوامل خطر سلامت قلب، از جمله چاقی، فشار خون بالا، و افزایش سطح قند خون مرتبط است.

• حمل و نقل، مسکن، نارضایتی خانواده ها، اپیدمی ها و بلایای طبیعی از جمله عوامل اجتماعی و محیطی هستند که بر تعاملات اجتماعی تأثیر می گذارند.

شواهد قوی وجود دارد که انزوای اجتماعی و تنهایی را با افزایش خطر بدتر شدن سلامت قلب و مغز به طور کلی مرتبط می کند. با این حال، اطلاعات مربوط به ارتباط با پیامدهای خاص، مانند نارسایی قلبی، زوال عقل، و اختلال شناختی، کمیاب است.