ماجرای عجیب و واقعی مایک مرغی که بدون سر ۱۸ ماه زندگی کرد


مایک چگونه بدون سر زنده ماند؟

پس از مرگ او مشخص می‌شود که تبر شریان کاروتید مایک را بریده است و لخته‌ای از زندگی تا حد مرگ مرغ‌دار است. با اینکه سرش بریده شده بود، بیشتر رگهای مغز و یک گوشش روی بدنش باقی مانده بود.

از آنجایی که عملکردهای اساسی مانند ضربان قلب و همچنین اعمال رفلکس مرغ توسط ساقه مغز کنترل می شود، مایک در زندگی جدید خود را به عنوان مرغ بی سر معروف کاملاً سالم نگه می دارد.

وقتی سر مرغ بریده می‌شود، مغز کاملاً از بدن جدا می‌شود. اما برای مدت کوتاهی مدارهای عصبی نخایی دارند. وقتی اطلاعاتی از مغز به اندام‌ها مخابره نمی‌شود، مدارهای عصبی نخاعی خود به‌خود فعالیت می‌کنند.

دکتر تام اسمالدرز از دانشگاه نیوکاسل می‌گوید: «سلول‌های عصبی (نورون‌ها) فعال می‌شوند و پاها به حرکت در می‌آیند.»

معمولاً وقتی این اتفاق می‌افتد، مرغ دراز می‌کشد. اما در موارد نادری هم، سلول‌های عصبی فرمان دویدن را مخابره می‌کنند. اسمالدرز می‌گوید: «مرغ سربریده برای مدت کوتاهی می‌دود؛ اما نه برای ۱۸ ماه، بلکه بیشتر اوقات برای مدتی حدود ۱۵ دقیقه یا کمی بیشتر.»

مایک با آب و غذای خوراکی تغذیه می‌شد که لوید و کلارا با یک قطره‌چکاناً به درون مری او می‌چکانند. یکی از کارهای مهمی که این دو باید بعد از هر وعده غذایی انجام شود، پاکسازی مخاط از گلوی مایک بود. بدین‌ترتیب، بعد از هربار غذادادن به مرغ با قطره‌چکان، گلوی او را با سرنگ می‌کردند.