فضای سایبری، عرصه جنگ جدید سیاستمداران / سیاست سایبری چیست؟



گزارش کردن صدای ایران به گزارش خبرآنلاین، دکتر سجاد عابدی، رئیس مرکز مطالعات امنیت سایبری ایران نوشت: امروز در حوزه روابط بین الملل و سیاست از «سیاست سایبری» و «امنیت سایبری» صحبت می شود. فضای مجازی فضایی واقعی در عرصه ای جدید برای تأثیرگذاری و تأثیرگذاری و در نتیجه دوستی، همکاری، رقابت، دشمنی و حتی جنگ بین کشورها و سایر بازیگران است.

این موارد به خوبی نشان می دهد که اینترنت و فضای مجازی عرصه جدیدی را برای سیاست فراهم کرده است. فضایی که مردم، گروه‌ها و دولت‌های مختلف در آن در حال فعالیت و سیاست‌گذاری هستند.

سیاست سایبری مفهومی دو بخشی است که به تعامل و پیوند دو حوزه سیاست (محل دوستی، همکاری، رقابت، درگیری و جنگ بر سر ارزش ها و منافع) و اینترنت (فضای جدید بازیگری) اشاره دارد. برخی از کارشناسان پا را فراتر گذاشته و در مورد سیاست سایبری با عنوان «سیاست بالا» در مقابل «سیاست پایین» صحبت کرده اند.

در حوزه روابط بین الملل، تحت تأثیر سنت رئالیسم، مسائل بین المللی به موضوعات بسیار مهم و حیاتی مانند مسائل امنیتی و مسائل کم اهمیتتر مانند مسائل اقتصادی تقسیم می شود. برخی از کارشناسان معتقدند به دلیل اهمیت فضای مجازی، باید سیاست سایبری را در زمره موضوعات بسیار مهم، حیاتی و امنیتی یا سیاست های والا قرار داد. آنها اشاره می کنند که امروزه میلیون ها نفر در سراسر جهان به رایانه و اینترنت دسترسی دارند و هر روز بر تعداد کاربران و سطح و عمق استفاده از اینترنت افزوده می شود که فضای بسیار مهمی برای بازیگری و در نتیجه است. ، سیاست. ارائه کرده است تعداد کاربران و همچنین سطح فناوری هر روز افزایش می یابد. در چنین شرایطی فضای مجازی نقش مهمی در هدایت افکار عمومی، ایجاد اولویت ها و مطالبات، دیپلماسی عمومی، جاسوسی، خرابکاری، جنگ، درگیری و هر آنچه که در واقع فضای سیاسی واقعی را تشکیل می دهد، ایفا می کند. در نتیجه فضای سایبری باید به عنوان بخشی از سیاست های عالی در نظر گرفته شود.

چارچوب نظری و مهمترین تأثیرات فضای سایبری بر سیاست و روابط بین الملل شامل سه موضوع اساسی است. موضوع اول؛ ارائه «دستور مفهومی» برای تبیین رابطه فضای مجازی و سیاست. موضوع دوم؛ شناخت و اعتقاد به ارتباط گسترده فضای سایبری و سیاست. موضوع سوم؛ توضیح مسیر و مسائل مهم در این رابطه.
حالت اول مربوط به تعامل مرکز با مرکز است. در واقع در این شرایط دو زیرسیستم با هم تلاقی می‌کنند که درون هر دو عامل از نوع مرکزی عمل می‌کنند. در این شرایط ارزشهای اساسی و حیاتی آنها تغییر کرده و تنظیم روند وابستگی متقابل به نحوی که موجب افزایش رفاه و یا جلوگیری از ضرر و زیان آن شود، بالاترین ارزش تلقی می شود و لذا تهدیدها از حالت سنتی خارج می شوند. و به عنوان تهدید تلقی می شوند. که رونق را با ناکارآمدی مواجه می کند و این اقدام توسط بسیاری از عوامل اعم از دولتی یا غیردولتی قابل انجام است و در نهایت آسیب پذیری ها در قالب قدرت نظامی ضعیف تعریف نخواهد شد. آسیب‌پذیری‌ها بر اساس ناتوانی در مقابله با اثرات بد فرآیندهای جدید، به‌ویژه فرآیند وابستگی متقابل اقتصادی و تنظیم آن به منظور افزایش رفاه تعریف می‌شوند. از سوی دیگر، نظام بین‌الملل در کلیت خود در این لایه، در راستای ثبات و تداوم، ضمن مواجهه با تهدیدات و عوامل جدید، با آسیب‌پذیری مربوط به سازمان‌دهی الگوهای رفتاری و تنظیم فرآیندهای جدید مواجه است.
حالت دوم مربوط به تعامل محیط با محیط و برخورد دو محیط با یکدیگر است. در محیط‌های مذکور که می‌توان آن‌ها را به عنوان مناطق آشوب نیز تصور کرد، امنیت بر اساس چهار پارامتر سازنده آن و در قالب سنتی تعریف می‌شود. در محیط مذکور، فرآیندهای مدرن برتری و غلبه پیدا نکرده اند، زیرا اساساً نیروهای عمیق سیستمی در این حوزه از کارایی لازم برخوردار نبوده و در نتیجه نتوانسته اند فضای جدیدی را ایجاد کنند. در نتیجه چنین محیط هایی، اصل هرج و مرج مهمترین اصل نظم تلقی می شود.

در این راستا، این خرده نظام با موضوع بقای واحدها مواجه است و مهم ترین آسیب پذیری آن در توزیع قدرت و ساختار نامتناسب قدرت است و کارآمدترین سازوکار برای بقای خود، توازن قدرت است. قدرت با اشکال مختلف آن در نهایت حالت سوم از تلاقی دو محیط مرکزی و محیطی تشکیل می شود. به عبارت دیگر، محیطی با ویژگی های سنتی با محیطی با ویژگی های مدرن تعامل دارد. در این حالت به دلیل نفوذپذیری محیط پیرامون در برابر محیط مرکزی، جریان هایی از مرکز به پیرامون جریان خواهند داشت. در چنین شرایطی، حاشیه با عوامل بسیاری از مرکز، اعم از دولتی و غیردولتی مواجه است. این عوامل، ارزش‌های اساسی و حیاتی حوزه پیرامونی نظام اعم از ارزش‌های اقتصادی، سیاسی، نظامی و فرهنگی آن را تهدید می‌کنند و در اعمال این تهدیدات، قاعده سیاست سایبری جایگزین یا در کنار سیاست واقعی به کار گرفته می‌شود.
در نهایت فضای جدیدی در عرصه بین المللی شکل گرفته است که بر اساس نظریه ها، رویکردها و سطوح گذشته قابل تحلیل نیست. در واقع محتوا و فلسفه فضای جدید که از آن به عنوان فضای مجازی یاد می شود با گذشته بسیار متفاوت است. در این فضای جدید انواع جدید و متفاوت دوستی، همکاری، رقابت، دشمنی و جنگ در کنار الگوهای گذشته ایجاد شده است. علاوه بر این، بازیگران متنوع و متفاوتی به بازیگران سنتی اضافه شده است که بسیار مبهم و غیرقابل پیش بینی هستند. در نتیجه این شرایط باید بر نظریه‌ها، رویکردها و دیدگاه‌های جدیدی تأکید کرد که نسبت به گذشته بسیار انعطاف‌پذیرتر و بازتر هستند.