انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟ – نکات تغذیه تلفن


انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون را ترشح می کند. هر دو هورمون نقش مهمی در تعادل سطح قند خون دارند. اگر سطح یکی از این هورمون ها بیشتر یا کمتر از میزان مطلوب باشد ، سطح قند خون ممکن است افزایش یا کاهش یابد. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد حالتی به نام هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن ثابت می ماند. وقتی قند خون بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری ترشح می کند. هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکاگون را آزاد می کند تا قند خون را افزایش دهد. این تعادل به تامین انرژی کافی برای سلول ها کمک می کند ، در عین حال از آسیب عصبی که می تواند ناشی از قند خون بالا باشد جلوگیری می کند.

این مقاله عملکرد و فرآیندهای انسولین و گلوکاگون و اثرات آنها بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین و گلوکاگون بر سطح قند خون در بدن تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که یک قند ساده است.گلوکز به عنوان یک منبع انرژی حیاتی عمل می کند.

میزان قند خون معیاری از میزان استفاده بدن از گلوکز است.

آنها در طول روز متفاوت هستند. با این حال ، در بیشتر موارد ، انسولین و گلوکاگون این سطوح را سالم نگه می دارند.

هنگامی که بدن گلوکز کافی را تبدیل نمی کند ، سطح قند خون بالا می ماند. انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلول هایی را که برای انرژی به گلوکز نیاز دارند ، تامین می کند.

هنگامی که سطح قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکاگون ترشح می کند. گلوکاگون به کاهش گلوکز ذخیره شده در کبد کمک می کند که باعث افزایش قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح انسولین و گلوکاگون هستند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه های سلولی است. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا آزاد کننده انسولین و سلول های آلفا آزاد کننده گلوکاگون.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلولها برای تامین انرژی به گلوکز نیاز دارند. با این حال ، اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد تا گلوکز به سلول ها برسد. گلوکز به گیرنده های انسولین در سلول های بدن متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول شود.

سطوح پایین انسولین به طور مداوم در سراسر بدن در گردش است. وقتی قند خون بالا باشد ، علائم انسولین به کبد منتقل می شود. کبد گلوکز را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد دستور می دهد تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و سطح قند خون را عادی کند.

انسولین همچنین با انتقال اسیدهای آمینه به بهبود ماهیچه ها پس از آسیب کمک می کند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین وقتی سطح انسولین پایین است ، ممکن است ماهیچه ها به درستی بهبود نیابند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

کبد گلوکز را ذخیره می کند تا در دوران افت قند خون به سلول ها انرژی دهد. عدم خوردن و خوردن ضعیف می تواند قند خون را کاهش دهد. با حفظ گلوکز ، کبد سطح قند خون خود را بین وعده های غذایی و هنگام خواب شب ثابت نگه می دارد.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، سلول های پانکراس گلوکاگون ترشح می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و گلوکز خون را افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه عمل می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد ، در حالی که انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند ، که باعث کاهش قند خون می شود.

سطح مطلوب قند خون

عوامل زیادی می توانند قند خون را افزایش یا کاهش دهند ، از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل. واحد استاندارد اندازه گیری میزان قند خون میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم در دسی لیتر) است. محدوده مطلوب قند خون به شرح زیر است:

زمان

سطح قند خون (میلی گرم / دسی لیتر)

قبل از صبحانه

بیماران دیابتی: 100 نفر

افراد مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا

دیابت: کمتر از 140

افراد مبتلا به دیابت: کمتر از 180 نفر

زمان خواب

بیماران دیابتی: 120 نفر

افراد مبتلا به دیابت: 150-90

A1C اندازه گیری متوسط ​​تصویر گلوکز در یک دوره طولانی است. A1C برای افراد مبتلا به دیابت باید کمتر از 7 درصد و برای افراد بدون دیابت کمتر از 6 درصد باشد.

سطح قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین و گلوکاگون هیچ اثر فوری ندارند ، به ویژه در افرادی که قند خونشان بالا یا پایین است.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • ادرار زیاد: کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا پاسخ دهند.
  • تشنگی بیش از حد ، اغلب با ادرار همراه است: هنگام تلاش برای تنظیم قند خون ، کلیه ها ممکن است دچار کم آبی شده و احساس تشنگی کنند.
  • احساس گرسنگی شدید: قند خون بالا باعث نمی شود احساس گرسنگی کنید. با این حال ، انسولین پایین اغلب با افزایش قند خون باعث گرسنگی می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

  • بدون دلیل وزن کم کنید
  • کاهش سرعت بهبودی
  • خارش و خشکی پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، تغذیه نامناسب ، برخی داروهای دیابت و برخی شرایط خاص پزشکی می تواند قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • سرگیجه
  • ضربان قلب سریع
  • ضعف
  • سوزن سوزن شدن ، به ویژه در زبان ، لب ها ، بازوها یا پاها
  • گرسنگی همراه با حالت تهوع
  • ضعیف
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند منجر به تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین بی اثر شود یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در تنظیم قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین جوانی بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت جوان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی به سلول های بتا که انسولین را در لوزالمعده تولید می کنند ، می کند.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی را تجربه می کنند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند مقدار زیادی گلوکز را وارد جریان خون کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند اضافه وزن پیشرفت می کند.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، به این معنی که بدن نمی تواند انسولین کافی تولید کند یا از انسولین تولید شده به بهترین نحو استفاده کند.

دیابت بارداری

دیابت حاملگی نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفت ، که از نوزاد در حال رشد حمایت می کند ، می تواند توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود که علائم آن شبیه دیابت نوع 2 است.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد نوزاد از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 در آینده است.

برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 نیاز به نظارت بر سطح انسولین و کنترل قند خون خود از طریق رژیم غذایی و ورزش منظم دارند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

پزشکی امروز

دیدگاهتان را بنویسید