آیا وارد دوران طلایی داروهای ضد چاقی می شویم؟


من آنقدر در رشته پزشکی بوده ام که به یاد داشته باشم قبل از مصرف یک مهارکننده ACE یا مسدود کننده گیرنده آنژیوتانسین، فشار خون بالا را درمان کرده ام. من به خوبی به یاد دارم که قبل از معرفی استاتین ها در کلینیک چربی ها تمرین کردم. بسیاری از افراد قبل از داشتن TZD، مهارکننده‌های DPP4، مسدودکننده‌های SGLT2 یا آنالوگ‌های GLP-1، با دیابت نوع ۲ سروکار داشتند.

در همه این حوزه های بیماری، قبل از معرفی داروهای موثری که در حال حاضر در دسترس هستند، تمرکز بر سایر مداخلات تغذیه ای و رفتاری بود. بنابراین، به یاد دارم که در مورد محدودیت سدیم، فعالیت بدنی، رژیم DASH برای کنترل فشار خون بالا یا رژیم غذایی AHA مرحله I/II برای مدیریت دیس لیپیدمی سخنرانی کردم. در حالی که مداخلات غذایی و سایر مداخلات رفتاری ستون‌های مهم مدیریت این بیماری‌ها باقی می‌مانند، امروزه غیرمعمول است که پزشکان هر یک از این نهادها را تنها از طریق مداخلات «سبک زندگی» مدیریت کنند.

با این حال، مورد دوم هنوز در مورد درمان چاقی صادق است، که به خودی خود به جای یک قاعده در مدیریت بالینی استثنا باقی می ماند.

این ممکن است در شرف تغییر باشد.

بنابراین، طبق یک مقاله تحقیقاتی توسط تیمو مولر و همکارانش، منتشر شده در بررسی های طبیعت کشف مواد مخدردلایل زیادی وجود دارد که امیدوار باشیم به زودی تعداد زیادی داروی ضد چاقی داشته باشیم که ممکن است مدیریت چاقی را به طور اساسی تغییر دهد.

این مقاله به طور گسترده تاریخچه مضحک گذشته داروهای ضد چاقی را مرور می‌کند و آغازگر مختصری در مورد سیستم‌های عصبی غدد درون‌ریز پیچیده که تعادل انرژی را کنترل می‌کنند، ارائه می‌کند.

نویسندگان همچنین چالش های مهمی را در توسعه داروهای ضد چاقی موثر از جمله ناهمگونی اختلال، پیچیدگی سیستم عصبی غدد درون ریز، ترجمه نتایج از حیوانات به انسان و البته جنبه های ایمنی برجسته می کنند.

نویسندگان سپس به بحث در مورد اهداف مختلف موجود و بالقوه با به روز رسانی در مورد طیف گسترده ای از مولکول های در حال حاضر پرداختند. به طور کلی، آنها را می توان به عنوان آگونیست بر اساس اینکرتین (مونو، دوگانه و حتی سه گانه)، لپتین، حساسیت به لپتین، آگونیست های گیرنده MC4، کاهش دهنده های میتوکندری، GDF15، آمیلین، PYY و چند مورد دیگر طبقه بندی کرد.

در حالی که هیچ کس انتظار ندارد تمام یا حتی بیشتر این مولکول ها در نهایت حداکثر کارایی و ایمنی را داشته باشند، باید تا حدی بدبین بود تا باور داشت که هیچ یک از این مولکول ها آنها را نمی سازند.

از طرف دیگر، ما در حال حاضر شاهد تاییدیه نظارتی اخیر سماگلوتید برای چاقی (در ایالات متحده، بریتانیا، اتحادیه اروپا و کانادا) هستیم که وعده کاهش وزن را در محدوده ۱۵ تا ۲۰ درصد می دهد، و داده های در حال ظهور از آگونیست دوگانه تیرزپاتید یا داده های اولیه برای ترکیب سماگلوتید با کاگریلینیتید آنالوگ آمیلین، انتظار می رود که درمان پزشکی چاقی روزی به طور معمول شامل استفاده از داروهای ضد چاقی باشد، به همان روشی که داروها به طور معمول برای مدیریت فشار خون بالا، دیس لیپیدمی استفاده می شوند. یا دیابت نوع ۲

واضح است که قبل از اینکه این به واقعیت تبدیل شود، باید خیلی اتفاق بیفتد. ما نه تنها به مطالعات پیامدهای بلندمدت (که برخی از آنها در حال انجام است) نیاز داریم، بلکه به پرداخت کنندگانی نیز نیاز داریم تا به این داروها در دسترس افرادی که به آنها نیاز دارند کمک کنند. در نهایت، ما باید هم به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و هم به بیماران آموزش دهیم تا درک کنند که چرا این داروها در وهله اول اهمیت دارند و چگونه می توان از آنها به بهترین نحو برای کاهش بار عوارض مرتبط با چاقی و اختلال در کیفیت زندگی در افراد چاق استفاده کرد. .

جاسازی توییت

برلین دی

رژیم آنلاین دکتر روشن ضمیر https://rdiet.ir/ رژیم کتوژنیک دکتر روشن ضمیر